богдьой

• дьүһ. туохт. Көхсүгүн, арҕаскын бөкчөччү тутун, оннук көһүн

Нууччалыы

• Казаться сутулым, горбиться. [Татыйаас] Кээтиини кыыһыран богдьойорун иһин дьиибэлээтим дии санаабыта