буоллаҕа дии
1 · туохтуур
- ыан эб
- Акаары диэннэр, дьадаҥы диэннэр, соруйан атаҕастыыр буоллахтара дии. П. Ойуунускай. Былыргы доҕорбор эйиэхэ туһалаан бөҕө буоллаҕа дии. М. Доҕордуурап. Чэ, оччоҕо, саатар, сүбэлээ. Уопсай дьыалабыт буоллаҕа дии. Софр. Данилов. Тыый, оҕонньор, оттон баҕа даҕаны балык балта буоллаҕа дииАмма Аччыгыйа
- Соруйар туохтуур 3 сирэйин кытта буоллун ээ диэн сэтэриир дэгэттэнэр. Θ С формой 3-го лица побудительного глагола приобретает оттенок допущения и злорадства. Судьуйа да үлэлээтин буоллаҕа дии. “ХС”. Кинилэр кэһэйдиннэр буоллаҕа дии. “ХС”. “Оттон оччоҕо кини ытаабатын буоллаҕа дии,” - дьахтар уолуттан кистээн, кыратык, иһиллибэт гына күллэЭрилик Эристиин
- уур кэмэ суох форматын кытта хайааһыны оҥорорго ыҥырар дэгэттэнэр. Θ С неопределенной формой глагола приобретает оттенок призыва к действию. Оннук, харчыны эрэ батыһар дьону кытта охсуһуохха буоллаҕа дии. С. Ефремов. Оннук эбит буоллаҕына, ол маһын охторон дүлүҥ оҥорон кэбиһиэххэ буоллаҕа дииМ. Доҕордуурап
2 · туохтуур
- Этиллэр санаа дьиҥнээҕин бигэргэтиини көрдөрөр (мэлдьи кэмнээх уонна чопчу кэмэ суох туохт. ф. итиэннэ ааттарынан бэриллибит кэпсиирэлэргэ сыстар)
Нууччалыы
- Выражает утверждение реальности высказываемой мысли (примыкает к сказуемым, выраженным гл. ф. постоянного или неопределенного времени и именами)
- Акаары диэннэр, дьадаҥы диэннэр, соруйан атаҕастыыр буоллахтара дии. П. Ойуунускай. Былыргы доҕорбор эйиэхэ туһалаан бөҕө буоллаҕа дии. М. Доҕордуурап. Чэ, оччоҕо, саатар, сүбэлээ. Уопсай дьыалабыт буоллаҕа дии. Софр. Данилов. Тыый, оҕонньор, оттон баҕа даҕаны балык балта буоллаҕа дииАмма Аччыгыйа
- Соруйар туохтуур 3 сирэйин кытта буоллун ээ диэн сэтэриир дэгэттэнэр. Θ С формой 3-го лица побудительного глагола приобретает оттенок допущения и злорадства. Судьуйа да үлэлээтин буоллаҕа дии. “ХС”. Кинилэр кэһэйдиннэр буоллаҕа дии. “ХС”. “Оттон оччоҕо кини ытаабатын буоллаҕа дии,” - дьахтар уолуттан кистээн, кыратык, иһиллибэт гына күллэЭрилик Эристиин
- уур кэмэ суох форматын кытта хайааһыны оҥорорго ыҥырар дэгэттэнэр. Θ С неопределенной формой глагола приобретает оттенок призыва к действию. Оннук, харчыны эрэ батыһар дьону кытта охсуһуохха буоллаҕа дии. С. Ефремов. Оннук эбит буоллаҕына, ол маһын охторон дүлүҥ оҥорон кэбиһиэххэ буоллаҕа дииМ. Доҕордуурап
3 · туохтуур
- Этиллэр хайааһын буолуоҕар саҥарааччы итэҕэтэр-эрэннэрэр сыһыанын көрдөрөр (кэлэр кэмнээх туохт. ф. кытта тут-лар)
Нууччалыы
- Выражает уверенность говорящего в возможности высказываемого действия (употр. с гл. ф. буд. вр. )
- “Мин эһэни урут бултаспатаҕым да иһин, син көмө-ньыма буолуом буоллаҕа дии,” - Уйбааскы ылыннарыылаахтык көрдөстө. Л. Попов. Оҕоҕут ыалдьан хаалбыта хомолтолоох суол. Таҥара көмөтүнэн үтүөрүө буоллаҕа дииДьүөгэ Ааныстыырап
- Мөккүһэн утары этии дэгэттэнэр. Θ Имеет оттенок полемического несогласия, возражения. Таһаарымынабын, тугу булбуппун таһаарыам буоллаҕа дии. Эрилик Эристиин. Ийэкээм, кыыһырыма. Арыы көһүннэҕинэ, төлүөм буоллаҕа дии. Н. Неустроев. - Хата, бэйэҥ хаһан кэргэн ылаҕын? - Мин да, сөбүлүүрүм түбэстэҕинэ, ылыам буоллаҕа дии!М. Доҕордуурап
- Буолуон сөп киэби кытта сэмэлиир-үөрэтэр дэгэттэнэр. Θ С сослагательным наклонением приобретает оттенок укора и поучения. Кэлбит дьоннор ааһан хаалыахтар этэ буоллаҕа дии. Д. Таас. Оптуобуһунан сылдьыаҥ этэ буоллаҕа дии. Л. Попов. Мааҕыҥҥыттан этиэҥ этэ буоллаҕа дии. СофрДанилов