туохтуур
кэбий
- Тугу эмэ кыра-кыралаан кээрэтэн ыстаа, кэрбээ (илин тиистэргинэн)
Нууччалыы
- Грызть, обгрызать понемногу (передними зубами)
- Биһиги ампаарбытыгар кутуйах үгүс, ону-маны тэһитэ кэбийэн эрэйдииллэр. Далан. Аттыгар моҕотой сыбдьыгыраан кэлэн -- икки кэлин атаҕынан туран баран, курдургуу-курдургуу тугу эрэ кэбийэн омугулдьуйбута. Амма Аччыгыйа. Уһун суол устатыгар Лэппиэскэбин кэбийэбин, Умнуллубат оҕо сааспар Умсаахтаан эргиллэбин"ХС"
- Хат-хат өр ыстаа (сүөһү туһунан). Θ Долго жевать, пережевывать (о животном). Оҕонньор тапталлаах "Өрүөстээҕэ" үөт быыһыгар саһан, ээр-сэмээр оту кэбийэн сыҥааҕа энньэҥнии турар эбит. Л. Попов. Биэлэр тыбыыра-тыбыыра оту кирдиргэччи кэбийэллэр. В. Протодьяконов. Сыалай биир көтөҕү [сибэккини] үргээбит, онто илдьириһэн түһэн мөкүлэрин ньии, таҥасчыт тамыйах кэбийбитигэр дылы буоланнар. В. Гаврильева. Ср. др. -тюрк. кев ‘грызть, жевать’