көрүлэт

• көрүлээ диэнтэн дьаһ. туһ. Николай торуойкатын көлүйэн, үтүө суолунан көтүтэн, дьону көрүлэтиэн баҕаран, олбуор дьонуттан уонча маскарааттыыр дьону ылан абаҕа оҕонньорго барарга эттэ. Л. Толстой (тылб. )

• Кими эмэ талбыккынан тут, дьаһай (хол. , үөх, кырбаа, кэһэт)

Нууччалыы

• Расправиться, разделаться с кем-л. , наказать кого-л. [Офицер:] Ээ, дьэ, Көстөкүүн илиибитигэр түбэстэр дуу, хайдах эрэ көрүлэтэр этибит... [Ньукулай:] Дьэ, көрүлэтиэ этибит