миэнэ
1 · аат тыл
- тард. солб. аат. Маҥнайгы сирэй аҕыйах ахсаан киэнэ буоларын көрдөрөр (миэхэ сыһыаннаах, мин бэйэм гиэнэ)
Нууччалыы
- Мой, моя, мое (притяж. мест. ). - Миэнэ! - Миэнэ! - Суох, суох, эһиэнэ буолбатах - миэнэ! - дэһэн охсуһан тунайдаспыттар
- П. Ойуунускай. Ырыам миэнэ ыраах тиийдин, Сааскы үтүө Сарсыардаҕа Сайдан туран Сатараатын. Күннүк Уурастыырап. "Оттон атым? Ханнаный миэнэ улааным?" - диэн баран, соһуйбуттуу тула көрөбүнН. Заболоцкай
2 · этии
- Миэнэ миэнин курдук - "мин эрэйдээх киэнэ наар аанньа (табыллыбат, туолбат)" диэн бэйэни сэнэнэн этии Миэбэл ылыахпын баҕаартым, Миэнэ миэнин курдук буолла, Дьонум харчы ыыталларын Тоҕо эрэ уһаттылар. Күннүк Уурастыырап
Нууччалыы
- Выражение, принижающее возможности говорящего: "мне как всегда не везет"