аат тыл
сабар
- , түөлбэ. Киһи ытыһын умса тутан тугу эмэ илиитин кыаҕын тухары кытаахтаан ылара
Нууччалыы
- Пригоршня
- Сабарыҥ улахана бэрт эбит, бурдукпуттан ордорботуҥ даҕаны дии
- Оннук кытаахтаммыт туох эмэ мээрэйэ. Θ Количество чего-л. , вмещающегося в пригоршню; пригоршня. Буһара турар куруппа хааһытыгар хас да сабары эбии кутта. Ср. п. -монг. cабар ‘когти (у зверей и птиц)’, калм. cавр ‘когти, лапа’