туохтуур
сайбай
- дьүһ. туохт. Алларанан олохтоохтук кэтириир тупсаҕай быһыылаах буол; оннук быһыылаах таҥастаах буол
Нууччалыы
- Иметь расширяющуюся книзу ладную форму (напр. , о платье, кроне дерева); быть одетым в платье такой формы
- Бу эмиэ кини биэрбит ырбаахытын таҥаһын кэтэн сайбайан олоробун. Суорун Омоллоон. Тумул уһугар ойдом биир сайбайбыт, сабардаабыт ахан модуннаахай диэн харыйа -- күөнтээн турар. Э. Соколов. Сахалыы халадаай ырбаахыта салгыҥҥа күөртэнэн сайбайа турда. Саһарҕа. Ср. кирг. шалпай ‘болтаться, отвисать’, тюрк. йай ‘рассеять’