аат тыл
сара
- Сайын түүлээн, көппөт буолан, биир сиргэ олохсуйан аһаан уойар көтөр, саарбыт көтөр (кус, хаас)
Нууччалыы
- Водоплавающая дичь (утка, гусь и т. д. ), которая в период линьки перестаёт летать и, находясь в одном месте, хорошо откармливается
- Саралар куорсун үүннэриммиттэрэ, элгээн күөллэргэ дайан лаһыгыраһаллара. Далан. Күһүн сара саарыыта Хонорум түүн от отууга, Таҥаспын сараҕыта Ыйыырым уот суоһугар. И. Гоголев. Тиигээнниир түбэтигэр сара хаастыы баран иһэн чэйдии олордум. Т. Сметанин. Ср. тув. cара ‘голый, нагой’, тат. яр ‘обдирать, лущить’