сарбай
1 · туохтуур
- Тугу эмэ тутаары, харбаан ылаары илиигин эбэтэр тыҥырахтаргын саратан чугаһат
Нууччалыы
- Вытягивать руку или лапу с растопыренными когтями к кому-чему-л. с намерением схватить и т. д
- Одун биис оҕонньор, Дьылҕа тойон оҕонньор - Аҕыс кырыылаах, түөрт уһуктаах Ньэҥкир таас остуолбаны Үөһээ биистэрэ Уон сарбайар тарбахтарынан Куду харбыахтара диэн, Ону миигин маныырга оҥорбуттара. Ньургун Боотур. Куп-кугас өҥнөөх хагдаҥ эһэ субу сарбайбытынан кэлэн үрдүгэр түһэн эрэрэ үһү. Н. Заболоцкай. [Сотто эмээхсин] албыннаһа таарыйа ымайан күлбүтэ буола-буола, илии тутуһа сарбайбытынан бардаЭрилик Эристиин
2 · туохтуур
- дьүһ. туохт. суолт. Уһун, улахан буолан ыраахха диэри уунан турар курдук көһүн (хол. , мас лабаатын, сэбирдэҕи этэргэ)
Нууччалыы
- Быть раскидистым, разлапистым, широким (напр. , о ветвях, листьях). [Кылабыыһаҕа бааллар] улахан сарбайбыт сулустаах сэрии иннинээҕи пааматынньыктар, көмүс, алтан кириэстээх былыргы көмүүлэр
- Далан. Хара тыа саһарбыт киистэтин Сахсыйан анныгар тэлгээтэ, Сарбайбыт сыгынньах лабаатын Сиккиэр тыал хачайдыы бигээтэ. Г. Данилов. [Истии от] - суон көҥдөй умнастаах, улахан сарбайбыт сэбирдэхтээх икки сыллаах от үүнээйи. МАА ССКОЭҮү. Ср. алт. сарбай ‘разветвляться, растопыриваться’, монг. сарвайх ‘протягиваться; растопыриваться; напрягаться’, бур. һарбайха ‘оттопыриваться’