ДьөгүөрСахалыы тылдьыт

аат тыл

тугул

  • Сүөһү, кыыл туйаҕын эбэтэр муоһун иһинээҕитэ

Нууччалыы

  • Внутренняя часть когтя, копыта или рога скота, животного
  • Ынах муоһун тугула. Ср. халх. тугалме ‘корень рога’, тат. диал. тукал, кирг. токул, казах. токал ‘комолый, безрогий’

«Т» буукуба