туллук
1 · аат тыл
- аат
2 · аат тыл
- Саас, күһүн кэлэн ааһар, кынатын төбөтүгэр харалардаах чубугурас саҥалаах үрүҥ чыычаах
Нууччалыы
- Пуночка. Туллуктар кыбыыга-далга сүүрэн моторуһаллар. Амма Аччыгыйа. Былыргы оҕо күһүн, саас кыбыыга, далга от сыыһа тохтубутугар туллугу доҕуурдуур идэлээҕэ. Софр. Данилов. Сүөдэр Сүөдэрэбис -- ып-ыраас туллуктары таптыы көрөн аһарар. П. Аввакумов
3 · аат тыл
- Кыыс оҕону, дьахтары таптаан ааттыыр тыл (үксүгэр тард. сыһыар-х тут-лар)
Нууччалыы
- Ласковое обращение к девочке, любовное обращение мужчины к любимой женщине (обычно употр. в притяж. ф. )
- Оо, дьолум, доҕорум, туллугум, Улахан тапталы умнумуох. П. Тобуруокап. Кэтэһиэҕим бу манна, Кэлээр, маҥан туллугум. И. Эртюков. Чэ, барыах, туллугуом, аҕаҥ барахсан кэтэһэ сылдьар этэ, бэркэ диэн уордайбыт дьүһүннээҕэА. Сыромятникова
4 · аат тыл
- поэт. Туох эмэ сырдык, кэрэ бэлиэтэ
Нууччалыы
- Пуночка как символ чего-л. светлого, прекрасного
- Көҥүллүк көтүҥ мин санаабын астыннара, Сахам лиирикэтин ыраас туллуктара. С. Данилов. Ол көстөллөр Улуу үйэ туллуктара – Улахан дьиэлэр, маҕаһыыннарС. Васильев
5 · этии
- Үрүҥ туллук поэт. – кэрэ кыыс оҕону, кырасыабай дьахтары хоһуйан этии Үрүҥ туллук эрэ мөлбөстүүр, Маҥан туллук эрэ далластыыр, Ыраастыыра эрэ бөлтөрдүүр, Доҕойумалыыр эрэ доҕоруом! А. Софронов. Үс дьүөгэлии кыргыттар, үрүҥ көмүс туллуктар, үөрэн дьолтон атыны өрүү билбэт буоллуннар! П. Тобуруокап. Биэс бээгэй ынахтаах Бэйбэрикээн эмээхсин, Үрүҥ туллук кыыһыттан Өйүм-санаам өһүлүннэ, Сүрүм-кутум сүүдүйдэ. И. Чаҕылҕан. Ср. уйг. , узб. туллак ‘старый перепел’
Нууччалыы
- Постоянный эпитет, используемый в отношении красивой девушки, женщины (букв. белая пуночка)