даҕааһын
тыгыл
- , кэпс. Кылгас тыыннаах, уҥумтуо (сылгы туһунан)
Нууччалыы
- Быстро устающий, еле переводящий дыхание (о лошади)
- Бу ат тыгыл. Тыгыл сылгы маҥнай буулдьалыы түһэр, онтон сотору мөлтөөн, -- биэтэккэ букатын бүтэһигинэн да кэллэҕинэ көҥүлэ. Болот Боотур. Ср. др. -тюрк. тыгыл ʽбыть объятымʼ (напр. , гневом)