аат тыл
түлэһэ
- , эргэр. Хоолдьуга этэ (былыр киһи өллөҕүнэ ойуур саҕатыгар уот оттон, кэрэх ыйаан онно өлөрбүт сүөһүлэрин буһаран сиир эттэрэ)
Нууччалыы
- В старину: варёное мясо на поминках, сваренное на риутальном костре, разведённом на опушке леса
- Бу кыыс туох буолла, аны ойуун түлэһэтин сиэһэ бараары гынна дуу? Болот Боотур. Обот Хобочой удаҕан Дүҥүр аҥаара дүҥүрүн Дүүгүнэччи тыаһатан, Түлэһэ уотунан түҥкүнэттэ, Таҥнары халарыктыы сырытта. П. Ядрихинскай. Ср. хак. , телеут. дүл, түл, түли ʽварить (мясо)’, монг. түлэх ʽтопить (печь); жечь, обжечь’