хадаар
I · 1 · аат тыл
- Адаархай бөдөҥ таастардаах туруору таас хайа
Нууччалыы
- Каменистое, выдающееся вершиною возвышение, скала, утёс
- Биир логлоруттубут сымара таастардаах хадаары туораан истэҕинэ, чугаһынан атыыр бүүчээн иннин быһа сүүрэн нөҥүө очуостарга таҕыста. Болот Боотур. Мин Иргичээн хадаардарыгар сылдьарбын бэрт өрдөөҕүттэн тохтоппутум. Н. Абыйчанин. Арай адаардаах хадаардар арҕастарынан тыал кыйыдыйан, чыскыйан ааһара"ХС"
I · 2 · этии
- Хадаар сир – аҥхайдардаах, хайыттаҕастардаах, мөлтөх үктэллээх сир Табалар хадаар сири туораатылар. Ср. тув. кадыр ‘крутой, отвесный, обрывистый’, эвенк. кадар ‘скала’
Нууччалыы
- Неровная поверхность с расщелинами, впадинами
II · 3 · даҕааһын
- Киһи тылын сүгүн истибэт, төттөрүтүн була, оҥоро сатыыр өһөс, дьону кытта кыраҕа да иирсэр идэлээх
Нууччалыы
- Несговорчивый, ершистый, упрямый, непослушный
- "Хадаар эрэйдээх эбит", – дии санаата Николай. А. Сыромятникова. Галя өһүргэс, хадаар да буоллар, эрэллээх киһи буолаахтаатаҕа. У. Ойуур. Тыаһытап көнө тылы ылыммат хадаар киһи буолан биэрдэ. "ХС". Ср. др. -тюрк. хадыр ‘свирепый, суровый, жестокий’