торулаа
1 · туохтуур
- тыаһы үт. туохт. Биир кэм субуллук, ыраахха диэри дуораһыйан иһиллэр гына тыаһаа (хол. , тоҥсоҕой, тыраахтар туһунан)
Нууччалыы
- Издавать непрерывный с долгим раскатом звук, отбивать звонкую дробь (напр. , о дятле, тракторе)
- Чогдоон тыабыт толуу тиитин Тобуллаҕас көҥдөйүгэр Тоҥсоҕойбут тумсун уган, Дорҕооннук торулаата. Күннүк Уурастыырап. Бу мастарга кулун тутар ыйдааҕы дьыбардаах сарсыарда тоҥсоҕой түһэн, тумсун тыаһа торулуура. Н. Якутскай. Тыа баһа сатарыйан ыраах тыраахтар торулаабытыгар, Серёжа төттөрү хаампытаН. Лугинов
2 · этии
- тоҥ нуучча көр тоҥ II. Бу дэриэбинэ дьоно үксүлэрэ нуучча хааннаахтар, торулуур тоҥ нуучча сылдьар диэх курдук көрүҥнээхтэр. Н. Якутскай. Оннук ээ, доҕоттоор, торулуур Тоҥ нуучча дойдута эрээри, Россия - бар дьону соргулуур Баараҕай ытыктан ытык сир. Н. Босиков. Ср. хак. торлас ʻиздавать шум (о птицах при полёте)ʼ, алт. торло ʻрябчик, куропаткаʼ